ରେଳ ଉପରେ ଚିଲିକା ଦର୍ଶନ (ରହ ରହ କ୍ଷଣେ ବାଷ୍ପୀୟଶକଟ) - Rela Upare Chilika Darshana (Raha Raha Khyane Baspiyashakata) Lyrics

== ଓଡ଼ିଆ ==

ଗୀତ : ରେଳ ଉପରେ ଚିଲିକା ଦର୍ଶନ (ରହ ରହ କ୍ଷଣେ ବାଷ୍ପୀୟଶକଟ)
ଭାଷା : ଓଡ଼ିଆ
ଗୀତିକାର : ଉତ୍କଳମଣି ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦାସ


ରହ ରହ କ୍ଷଣେ ବାଷ୍ପୀୟଶକଟ
          ଦେଖିବି ଚିଲିକା ଚାରୁ ଚିତ୍ରପଟ ।
ଚିତ୍ର ମଣେ ଯେଣୁ ନାହିଁ ଅନୁଭବ
          ବାସ୍ତବ ବିଶ୍ଵେ କି ଏ ଛବି ସମ୍ଭବ ! ॥୧॥ 
ନୀଳ ବୀଚିମାଳା ଧୀରେ ଧୀରେ ଯାଏ
          ଲାଗଇ ସ୍ଵପନେ ଦେଖିଲା ପରାଏ ।
ସନ୍ତରନ୍ତି ବକ୍ଷେ ପକ୍ଷୀ ଦଳ ଦଳ
          ଓଲଟିଣ ତଳେ ଦିଶନ୍ତି ଯୁଗଳ ॥୨॥
ଘୋର ନାଦେ ଯହୁଁ ଉଠିଲେ ସେ ନଭେ
          ଉଠେ ଶତ ଖଗ ଚିଲିକା ଗରଭେ ।
ସତ୍ୟ ବୋଲି ମନେ ନ ହେଉ ପ୍ରତୀତ
          ପଲକେ ସେ ଦୃଶ୍ୟ ହୁଏ ତିରୋହିତ ॥୩॥
ଦୂରେ ଘେନିଯାଏ ନିଦାରୁଣ ଯାନ
          ଆସେ ପୁଣି ତରୁ ଶିଳା ବ୍ୟବଧାନ ।
ନିମିଷେ ଲୁଚାଏ ନିମିଷେ ଦେଖାଏ
          ସ୍ଵପ୍ନଲଭ୍ୟ ପ୍ରିୟ ପ୍ରତିମା ପରାଏ ॥୪॥  
କାହିଁ ଦିଶେ ନୀଳ କାହିଁ ସୁଶ୍ୟାମଳ
          କାହିଁ ବା ଧୂସର କାହିଁବା ଧବଳ ।
ନାନା ସ୍ଥାନେ ନାନା ରଙ୍ଗେ ଦୀର୍ଘକାୟା
          ପ୍ରକାଶି ଚିଲିକା କରୁ କେତେ ମାୟା ॥୫॥
ଦେବୀ ବୀଣାପାଣି ଶାଶ୍ଵତ ସେବକ
          କବି ରାଧାନାଥ ସୁଷମା-ଗ୍ରାହକ ।
ଭ୍ରମି ବହୁ ସ୍ଥାନ ବିଶାଳ ଭାରତେ
          ବହୁ ନଦୀ ମରୁ କାନନ ପର୍ବତେ ॥୬॥
ଦେଖିଲେ ପ୍ରକୃତି ବିବିଧ ପ୍ରକାଶ
          କିନ୍ତୁ ଶୋଭାଲୁବ୍ଧ ଶୁଦ୍ଧ ଅଭିଳାଷ ।
ସୁଖ-ଶାନ୍ତି-ପ୍ରୀତି କାହିଁ ଏକାଧାରେ
          ନ ପାଇଲେ ଯଥା ମିଳେ ତୋହଠାରେ ॥୭॥
ଉତ୍କଳର ତୁହି ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ଖଣି
          ସାରସ୍ଵତ ନେତ୍ରେ ବାଛି ତହୁଁ ମଣି ।
ସୁଦକ୍ଷ ବିନ୍ଧାଣି ରଚି ଯେଉଁ ହାର
          ଅର୍ପିଲେ ଉତ୍କଳ-ଭାରତୀ ଗଳାର ॥୮॥
ଚିରଦିନ ତାହା ରାଜିବ ରୁଚିର
          ତା ଦେଖି ଭାବୁକେ ଲୋଡ଼ିବେ ତୋ ତୀର ।
ମୁଁ ଅଧମ ମୋର ଭାବୁକତା ନାହିଁ
          ତଥାପି ଏ ପ୍ରାଣ କେ ଜାଣେ କିପାଇଁ ॥୯॥
ନିରନ୍ତର ଲୋଡ଼େ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ବ୍ୟାକୁଳେ
          ତେଣୁ ଭାବିଥିଲି ଆସି ତୋର କୂଳେ ।
ଦେଖିବି ତୋ ଶୋଭା ଦିନେ ନିକାଞ୍ଚନେ
          କର୍ମ-ବନ୍ଧେ ଥିଲା ମନ କଥା ମନେ ॥୧୦॥
ଏତେକାଳ ଅନ୍ତେ ପଡ଼ିଥିଲା ଯୋଗ
          ଆହା ସେ ସୁଯୋଗ ହେଲା କାହିଁ ଭୋଗ !
ରହିଣ ଜଞ୍ଜାଳ ବିଷମ ଜଗତେ
          ସଂସାରୀ ସୋଦର ବାନ୍ଧବ ସଙ୍ଗତେ ॥୧୧॥
ଇଚ୍ଛାମତେ କାହୁଁ ଚଳିବ ବା ଜନ ?
          ସମାଜେ ନିଜର ନୁହେଁ ନିଜ ମନ ॥  
ବସି କେତେଥର ନୀରବ ବିଜନେ
          ଦେଖିଛି ତୋ ରୂପ କଳ୍ପନା-ନୟନେ ॥୧୨॥
ତୋ ନୀଳ ତରଙ୍ଗେ ଖେଳେ ନିରନ୍ତର
          ଅନୁପମ ଦିବ୍ୟ ହିରଣ୍ମୟ କର ।
ଚାରୁ ଶକ୍ରଚାପ ତୋର ବକ୍ଷସ୍ଥଳେ
          ନାଚେ ଶତ ଶତ ମୋ କଳ୍ପନା ବଳେ ॥୧୩॥
କଳ୍ପନା ଚିତ୍ରିତ ତୋ ସୁନ୍ଦର ତନୁ
          କାଳେ କାଳେ ଆଉ ନ ଯିବ ମୋ ମନୁ ।
ଆଜି ଲୋ ଚିଲିକା କଳ୍ପନା ପ୍ରଭାବେ
          ପୂରଇ ମୋ ମନ ଆହା କେତେ ଭାବେ ॥୧୪॥
ଅତୀତର ସୁଖ ସ୍ମୃତି ସମୁଚ୍ଚୟ
          ହର୍ଷ-ଖେଦେ କରେ ଆକୁଳ ହୃଦୟ ।
ତୋ ମଧୁର ନାମେ ରହିଛି ଜଡ଼ିତ
          ଗଉରବାନ୍ଵିତ ଉତ୍କଳ-ଅତୀତ ॥୧୫॥
କାହିଁ ଉତ୍କଳର ସେ ସୁକୃତରାଶି ?
          ଯାହାର ପ୍ରଭାବେ ପ୍ରଭୁ ବ୍ରହ୍ମରାଶି ।
ନିଜେ ନିରଞ୍ଜନ ଜଗତ-ଈଶ୍ଵର
          ଧରିଣ ସୈନିକ-ନର-କଳେବର ॥୧୬॥
ଉତ୍କଳର ଯଶ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ରକ୍ଷଣେ
          ବିଜେ କଲେ ଘୋର ସମର-ପ୍ରାଙ୍ଗଣେ ।
କାହିଁ ସେ ସୌଭାଗ୍ୟ କାହିଁ ସେ ସୁକୃତ
          ପବିତ୍ର ଉତ୍କଳ ଆଜି କି ବିକୃତ ! ॥୧୭॥
ଆର୍ଯ୍ୟ ଧର୍ମକ୍ଷେତ୍ର ପୂତ ନୀଳାଚଳ
          ହରାଇଛି ସବୁ କର୍ମ-ଧର୍ମ-ବଳ ।
ନାହିଁ ମୁଖେ ତେଣୁ ପୂର୍ବ ପୁଣ୍ୟକାନ୍ତି
          ହୃଦୟେ ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ଧର୍ମଜାତ ଶାନ୍ତି ॥୧୮॥
ଜୀବନେ ପବିତ୍ର ଉତ୍ସାହ ଶକତି
          ଉତ୍କଳର ଆହା କି ଘୋର ଦୁର୍ଗତି !
କାହିଁ ଗଲା ପୂର୍ବ ଓଡ଼ିଆ ବୋଇତ ?
          କାହିଁ ସେ ନାବିକ କର୍କଶ ସଙ୍ଗୀତ ? ॥୨୦॥
ଜଳପଥେ କାହିଁ ବିଦେଶ ଗମନ ?
          କାହିଁ ପୂର୍ବ ଖ୍ୟାତି କାହିଁ ପୂର୍ବ ଧନ ?
କଥାରେ ରହିଛି ସବୁ ଆଜିଯାଏ
          ସାଧବାଣୀ ବୋହୂ ବୋଇତ ବନ୍ଦାଏ ॥୨୧॥  
କଙ୍କରିତ ତୋର ଦୃଢ଼ ରମ୍ୟ ତଟ
          ଦୁର୍ଗମ ଶଇଳ ଅଭେଦ୍ୟ ସଙ୍କଟ ।
ଖେଳାଉଥିଲେ ଯେ ଧରି ନିଜ ଦେହେ
          ଉତ୍କଳର କେତେ ବୀର ଶିଶୁ ସ୍ନେହେ ॥୨୨॥
ଅଛି ସେହି ଗିରି ଅଛି ସେ ବିପିନ
          ଅଛି ତୋର ଶିଳା ସୁଦୃଢ଼ ପୁଳିନ ।
କିନ୍ତୁ କାହିଁ ଆହା ଏବେ ସେ ବୀରତା ?
          ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ପୂର୍ବ ଜାତୀୟତା ? ॥୨୩॥


ଶବ୍ଦାର୍ଥ
ବାଷ୍ପୀୟଶକଟ - ରେଳଗାଡ଼ି, ବୀଚି - ତରଙ୍ଗ, ଢ଼େଉ, ଖଗ - ପକ୍ଷୀ, ବିହଙ୍ଗ, ଚାରୁ - ସୁନ୍ଦର, ଶକ୍ରଚାପ - ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ, କଙ୍କରିତ - କର୍କଶ, କଠିନ, ରମ୍ୟ - ମନୋରମ, ସୁନ୍ଦର, ବିପିନ - ବଣ, କାନନ, ପୁଳିନ - ତଟ, ଚଡ଼ା, ସୈକତ


ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ବା ପ୍ରଶ୍ନ ତଳେ comment କରି ଜଣାନ୍ତୁ...